یکی از فناوری های نوظهوری که در دهه گذشته تأثیر زیادی بر سبک زندگی ما داشته است، فناوری بلاک چین نام دارد که امکان ایجاد انقلابی در نحوه تجارت و تعامل جامعه را فراهم می کند. بلاک چین یک پایگاه داده همتا به همتا ی توزیع شده است که امکان غیرمتمرکزکردن سیستم ها را فراهم، توزیع و ذخیره سازی داده ها و تراکنش ها را تضمین می کند. این فناوری پتانسیل زیادی برای توسعه در صنعت رسانه و سرگرمی دارد و می توان این صنعت را متحول کند. این تحولات مکانیسم تولید، تضمین محتوا، مدیریت حقوق دیجیتال تا بحث های سانسور و امینت کاربر را شامل می شود. مطالعات فعلی در مورد این موضوع هنوز در مراحل اولیه است. از جمله مزایایی که می توان برای بلاک چین توصیف کرد، ایجاد شفافیت، ایجاد بسترهای تسهیل سازی مالی، حذف واسطه ها، افزایش اعتماد و امنیت، تمرکززدایی و غیرقابل دست کاری بودن آن است. در این پژوهش، برای شناسایی کاربردهای بلاک چین در صنعت رسانه و سرگرمی با رویکرد آینده پژوهی از روش پویش محیط استفاده شد. در نتیجه با تحلیل مضامین بدست آمده، دوازده کاربرد بلاکچین در صنعت رسانه و سرگرمی شناسایی شد که شامل این موارد است: 1- مقابله با اخبار جعلی و شایعات؛ 2- حذف ربات های تبلیغاتی؛ 3- تضمین گردش آزاد اطلاعات؛ 4- مقابله با سرقت ادبی؛ 5- ارتقای امنیت کاربر؛ 6- تسهیل تأمین مالی جمعی؛ 7- حذف واسطه های صنعت رسانه؛ 8- امکان پذیری تبادل مالی بین المللی؛ 9- احراز هویت مخاطب؛ 10- تحقق ایده های متاورسی؛ 11- بستر ایجاد پلتفرم رسانه اجتماعی؛ 12- ارتقای وفاداری مخاطب از طریق توکن هواداری.

هدف: فقدان قطعیت ها در سیاستگذاری های رسانه ای موجب شده کیفیت سرگرمی دارای رویکرد منسجمی نباشد. ابهام ها و چندگانگی ها توسعه سرگرمی را با چالش مواجه نموده است. لذا شناسایی سیاستگذاری رسانه ای برای ارتقا کیفیت سرگرمی در تلویزیون ج.ا.ا. ضرورت دارد. بررسی ها و تجربه زیسته پژوهشگر نشان می دهد پژوهشی دراین باره انجام نپذیرفته. به راستی سیاستگذاری های موجود شاخص های متناسبی به فراخور ماموریت های واقعی رسانه ملی است؟ یا نگاهی آرمانی به مقوله وسیع سرگرمی در برنامه های تلویزیونی دارد؟ پاسخ به موضوع سیاست های مناسب برای ارتقای کیفیت سرگرمی در تلویزیون هدف و پرسش اصلی و مفهوم سرگرمی در اسناد بالادستی چیست؟ برنامه های موجود معاونت سیما در حوزه سرگرمی از چه نقاط قوت و ضعفی برخوردارند؟ سوال های فرعی است.روش: مطالعه اسنادی، تحلیل و استخراج نتایج با روش تحلیل مضمون و مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته با روش نمونه گیری هدفمند با 15 تن از فرهیختگان داخل و خارج از سازمان، عوامل برنامه ساز و مدیران رسانه ملی انجام پذیرفت. یافته ها: ضعف در نظریه پردازی بومی در مختصات رسانه تراز ملی و جامعه ایرانی، فقدان سیاستگذاری منطبق با اهداف واقعی رسانه، بی اعتنایی به ذائقه متغیر، متنوع و نیازهای مخاطبان، رویکرد سرسختانه و سلیقه ای به قواعد و ساختار، کم توجهی به مخاطب شناسی و کاهش سطح تعاملات موجب از دست دادن جایگاه صداوسیما در جامعه و تهدید جدی که می توان با تغییر رویکرد به فرصت بدل کرد. نتایج: پذیرش دیرهنگام تغییرات هزینه های بالای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را بر رسانه ملی تحمیل و موجب کاهش اقبال مخاطبان و از دست دادن بازارهای جدید در عصر رسانه های نوین می شود. فهم، تحلیل فضا و سیاست های رسانه ای واقع بینانه و به هنگام می تواند در افزایش قابلیت پیشرفت و سازش پذیری سیاستگذاری رسانه ای برای ارتقا کیفیت سرگرمی در تلویزیون ج.ا.ا. موثر باشد. با توجه به فرایند پرشتاب تغییرات صنعت سرگرمی، رسانه ملی می تواند برای حفظ بقا، از سیاست های«خود-ترمیمی پیوسته» و تصحیح اطلاعات پیروی کند.

صنعت سرگرمی در سال های اخیر نقش مهمی در اقتصاد جهانی پیدا کرده و به تبع آن، نظام توزیع این صنعت نیز از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. سینما به عنوان یکی از ارکان این صنعت دارای نظام توزیع ویژه خود بوده و با درنظر گرفتن تغییرات شتابان جهانی و ظهور فناوری های تحول آفرین جدید، این نظامات در دوره های مخلتف دستخوش تغییرات مختلفی بوده و در آینده نیز این تغییرات قابل پیش بینی خواهد بود. از این رو، بررسی روندهای آینده و سناریوهای ذیل آن در تصمیم گیری مدیران و سیاست گذاران تأثیرگذار است. پژوهش حاضر با تأکید بر جایگاه مهم سینما در ایران و با رویکرد کیفی و راهبرد نگاشت شناختی (CM) که از روش های ساختاردهی مسئله می باشد، صورت گرفته است. به این صورت که از طریق برگزاری گروه کانونی متشکل از 10 خبره صنعت مذکور، با احصای روندهای آینده نظام توزیع سینمای ایران، مدل مفهومی گرافیکی روندها، سناریوها و روابط میان آنان را ارائه می نماید. نتایج پژوهش حاکی از این است که تغییر در جنس ارائه خدمت، تقویت استراتژی های جذب و وفاداری، تغییر زیرساخت، تغییر در نوع محتوا و تحول کانال های توزیع، پنج روند قابل پیش بینی در آینده نظام توزیع سینمای ایران هستند که در انتهای پژوهش نیز روابط هر یک از پنج مولفه ی یادشده به صورت تفصیلی ارائه شده است.

The abstract of this research focuses on the analysis of Iranian articles about religious media, taking into account the close relationship between religion and media in Iran and the extensive theoretical attention to the subject of religious media in recent years. The study examines the implicit and sometimes explicit meanings conveyed by the authors regarding religious media, as well as the conceptual and intellectual framework of these articles and their authors. Therefore, the main question of this research is to understand how the concept of religious media is perceived conceptually among Iranian researchers and among experts in the field of religion and media.

مقاله حاضر به این مساله می پردازد که آیا فناوری رسانه و تبلیغات قدرتی فراتر از اراده آدمیان یا منطق و اراده ای از خود دارد؟ آیا فناوری در خدمت مقاصد و اهداف آدمیان است یا خود رسانه و تبلیغات است که مقاصد و اهداف آدمیان را تعیین می کند؟ به عبارت خلاصه تر و فنی تر، آیا فناوری رسانه و تبلیغات خودمختار است؟ برای پاسخ به این پرسش، محتوا و استدلال های دیدگاه های هایدگر (M. Heidegger) و بورگمان (A. Borgmann) و ایلو،(J. Ellul) ل که به طور عام در زمینه فلسفه فناوری عرضه شده است، به طور خاص در زمینه فناوری و صنعت تبلیغات بررسی و روشن خواهد شد و در نهایت با ارزیابی انتقادی دیدگاه طرف داران خودمختاری فناوری پایان می یابد.

چکیده فارسی:رسانه جمعی به عنوان یک نهاد، سازمان و یک کنشگر فعال فرهنگی اجتماعی، در اصل موجودیت و هویت یابی سازمانی و نیز در مقام نقش آفرینی و ایفای کارکردهای محول و محقق، لاجرم از دو نظام الگویی تاثیر می پذیرد: الگوی ساختی یا الگوی هنجاری معطوف به ساختار، و الگوی کارکردی یا الگوی هنجاری معطوف به حوزه عمل. رسانه ملی نیز به عنوان یک رسانه دینی، خلق برنامه های دارای جهت گیری دینی، از این قاعده عام مستثنی نیست. این نوشتار در صدد است با الهام از منابع اصیل اسلامی، به عنوان تنها مرجع و الگوی هنجاری معتبر، برای هدایت نظری و عملی نهادهای اجتماعی کشور، قواعد رفتاری و منطق عملی رسانه ملی در ایفای کارکردهای حرفه ای عموما، و کارکرد سرگرمی به عنوان برجسته ترین کارکرد این رسانه، خصوصا، در قالب طرح مجموعه ای از اصول راهبردی و خطوط راهبری عملی به مثابه بنیادهای هنجاری هدایت گر رسانه در تامین این مهم بدست دهد.   چکیده عربی:وسائل الإعلام العامة تعد منظمة ومؤسسة ومرکزا فعالا ثقافیا واجتماعیا، والحقیقة أنها تتأثر بنظامین مثالیین فی أصل وجودها ونشوء هویتها المؤسسیة وکذلک فی مقام دورها المؤثر فی مجال الوظائف الموکولة إلیها والمتحققة، وهاذان النظامان هما النظام المکون (السلوکی) المتعلق بالهیکل، والنظام الوظیفی (السلوکی) المتعلق فی مجال العمل. أما وسائل الإعلام الوطنیة بصفتها وسائل إعلام دینیة تنتج برامج ذات توجهات دینیة، فهی غیر مستثناة من هذه القاعدة العامة.واعتمادا علی المصادر الإسلامیة الأصیلة التی تعد المرجع والأنموذج السلوکی المعتبر الوحید لهدایة مؤسسات البلاد الاجتماعیة نظریا وعملیا، یقوم الباحث فی هذه المقالة ببیان القواعد السلوکیة والمنطق العملی لوسائل الإعلام الوطنیة فی أداء وظائفها المهنیة بشکل عام، وفیما تتضمنه من وسائل التسلیة التی تعتبر من أبرز وظائفها، ولا سیما فی إطار طرح مجموعة من الأصول الستراتیجیة العملیة التی هی بمثابة أسس السلوک الموجه لوسائل الإعلام فی تحقیق ذلک.

تطبیق با تغییرات محیطی از ضرورت های سازمان های رسانه ای فعال در صنعت رسانه است. توسعۀ تکنولوژی یکی از مهم ترین این تغییرات محیطی است که صنعت رسانه را با چالش های جدیدی مواجه کرده است. زیرساخت های هوش مصنوعی و ابزارهای توسعه یافته توسط آن، در محیط صنایع دگرگونی های اساسی ایجاد کرده و صنعت رسانه هم مانند دیگر صنایع، تحت تأثیر این پدیدۀ تکنولوژیک قرار گرفته است؛ از این رو در آینده ای نزدیک، شاهد تحولات اساسی در حوزه های مختلف صنعت رسانه خواهیم بود. محققان حوزۀ مدیریت رسانه، بایستی به این تغییرات بیندیشند و برای بهره گیری از ابزارهای هوش مصنوعی و مقابله با چالش های آن، راه حل های مناسب را بیابند. تولید و انتشار اخبار، تبلیغات، منابع انسانیِ سازمان های رسانه ای و سیاست گذاریِ صنعت رسانه، حوزه هایی از صنعت رسانه هستند که به طور حتم با ورود هوش مصنوعی دگرگون خواهند شد. تولید و انتشار خبر با توسعۀ بات های هوشمند که به تولید و انتشار اخبار می پردازند، کاملاً دگرگون خواهد شد. این تغییرات اکنون قابل مشاهده است؛ اما با توسعه و فراگیری بیشتر ابزارهای هوش مصنوعی و تولید بیشتر دیپ‏فیک ها، برای سازمان های خبری چالش های اساسی رخ خواهد داد. شاید در آینده شاهد این باشیم که سازمان های خبری، تولید خبر را به ابزارهای هوشمند بسپارند و خود صرفاً به تربیت نیروی انسانی مجهز به ابزارهای هوشمند راستی آزمایی (فکت چکینگ)، اکتفا کنند. تبلیغات، از منابع درآمدی سازمان های رسانه ای محسوب می شود و همیشه رسانه ها به دنبال ارائۀ کیفیت و اثرگذاری بیشتر در تولید و انتشار تبلیغات برای تبلیغ کنندگان بوده اند. استخراج داده های کاربران که روی مالتی پلتفرم ها ذخیره می شود، دادۀ تمامی فعالیت های کاربران در پلتفرم های مختلف را دربرخواهد گرفت. استفاده از این داده ها و توسعۀ مدل های مبتنی بر هوش مصنوعی، برای شناسایی رفتار مخاطب در پلتفرم های مختلف، می تواند تبلیغات هدفمند را وارد مرحلۀ جدیدی سازد. مدیریت منابع انسانی در سازمان های رسانه ای نیز، از حوزه هایی است که با فراگیری ابزارهای هوش مصنوعی، به‏طور حتم دچار تحولات اساسی خواهد شد. هوش مصنوعی با جایگزین کردن ابزارها به جای نیروهای سازمان های رسانه ای، در عمل باعث کوچک سازی این سازمان ها و افزایش برون سپاری ها و قراردادهای موقت تولید محتوا خواهد شد؛ از این رو مدیریت منابع انسانی سازمان های رسانه ای در استخدام، نگهداشت و مدیریت عملکرد نیروی کار غیردائمی و در حالِ انتقال، تغییرات اساسی را حس خواهد کرد؛ چرا که تاکنون تمامی برنامه‏ها و راهبردهای منابع انسانی، بر پایۀ نیروی کار دائم طراحی شده است. حوزۀ سیاست گذاری و تنظیم گری در صنعت رسانه، از حوزه هایی است که همراه با تغییرات تکنولوژیک، همیشه دچار دگرگونی هایی شده و توسعۀ هوش مصنوعی در صنعت رسانه، این دگرگونی ها را بسیار بیشتر کرده است. به دلیل رشد سریع و تغییرات پُرشتاب پلتفرم های رسانه ای مبتنی بر هوش مصنوعی، سیستم های مختلف تنظیم گری در سطح جهان با چالش های زیادی مواجه شده است. به‏منظور حفظ منافع عمومی و کاهش خطرهای پلتفرم‏های رسانه‏ای برای گروه های حساس، سیاست گذاران و تنظیم گران به ایجاد تغییرات اساسی در سیاست های گذشتۀ صنعت رسانه نیازمندند. اکنون وظیفۀ محققان و اندیشمندان حوزۀ مدیریت رسانه است که راه های استفادۀ بهینه از ابزارهای هوش مصنوعی را برای توسعۀ صنعت رسانه ارائه دهند تا صنعت رسانه نیز، از این فرصت ایجاد شده به خوبی بهره ببرد و برای چالش های مواجهه با تغییراتی که هوش مصنوعی ایجاد کرده است، راه کارهای مناسب ارائه کنند.

بررسی دیدگاه دینی درباره ی جایگاه سرگرمی در سبک زندگی اسلامی، منوط به بررسی آموزه های اسلامی در این زمینه است. بخش مهمی از این آموزه ها، نواهی درباره ی این موضوع است. پژوهش پیش رو با روش توصیفی تحلیلی در پی بررسی حکمت و میزان دلالت این نواهی است. در این مقاله به این نتایج رسیدیم که سرگرمی های نهی شده در منابع دینی یا به خودی خود و به طور خاص مذموم هستند یا مقرون و ملازم با آن ها امر مذمومی است یا این که مقدمه یا نتیجه ی آن ها امر مذمومی است. همچنین، با توجه به این نواهی، سرگرمی ای مطلوب است که مشتمل بر گناهان نباشد و با توجه به عالم غیبْ صورت پذیرد، مطابق با معیارهای عقلی باشد، هدف داشته باشد و بیهوده نباشد و مانع یاد خدا و کمال انسان نباشد.

با پیشرفت علم و فنّاوری مشکلات متعددی برای بشر در عرصه ی سرگرمی به وجود آمده که شایسته است، از منظر اسلامی بررسی شوند تا روش صحیح برون رفت از آن ها مشخص شود. این تحقیق با روش توصیفی تحلیلی در پی شناسایی این مشکلات و یافتن راه برون رفت از آن هاست. در این پژوهش دریافتیم که حوزه های چالش زای مهم مرتبط با سرگرمی عبارت اند از: ابهام در موضوع اخلاقی در عرصه ی سرگرمی، ندانستن حکم اخلاقی در عرصه ی سرگرمی، مشکل تطبیق معیارهای کلی اخلاقی در عرصه ی سرگرمی و مشکلات مربوط به ویژگی های اشخاص یا ویژگی های جوامع. برخی راه های برون رفت از این مشکلات نیز در پایان مقاله پیشنهاد کردیم؛ مانند پژوهش درخصوص مفهوم های شرعی چون لعب، لهو، استخراج احکام اخلاقی مرتبط با سرگرمی، پژوهش خاص برای بررسی منطبق بودن هر سرگرمی بر شاخصه های سرگرمی مطلوب از منظر اخلاق اسلامی، توجه به بافت فرهنگی جوامع و نیز ملاحظه های دینی در عرصه ی سرگرمی ها.

با توجه به پیشرفت رو به رشد در عرصه فناوری اطلاعات، تولیدکنندگان اطلاعات بخشی از توان مادی و فکری خود را به ذخیره اطلاعات در محیط الکترونیکی اختصاص داده اند و این روند همچنان رو به رشد است. شیوه های نشر الکترونیکی، که گاه به عنوان انقلاب در حوزه انتشار اطلاعات از آن یاد می شود، نزد ناشران و تولیدکنندگان اطلاعات، به تناسب نوع مطالبی که تولید و منتشر می کنند، متفاوت است. نوع استفاده یک ناشرِ متون دانشگاهی از نشر الکترونیکی با یک ناشر آثار کمک درسی یا یک ناشر مجلات الکترونیکی کاملا متفاوت است. امروزه، رسانه های جمعی مانند رادیو، تلویزیون، و مطبوعات، مخاطب گسترده ای در جهان و ایران دارند. رسانه های اجتماعی مانند فیس بوک، توییتر، یوتیوب، و گوگل پلاس نیز درصد زیادی مخاطب دارند، اما رشد بیشتری نیز در مقایسه با رسانه های جمعی دارند. از زمان ظهور چاپ به عنوان بستر رسانه جمعی تا موقعی که اینترنت به عنوان پلتفرم ظهور رسانه های آنلاین پا به عرصه گذاشت، تصور این نمی رفت که تعاملات رسانه ای امروز چنین جایگاهی بیابند و رسانه هایی با عنوان رسانه های اجتماعی رشد بیشتری از سایر رسانه ها داشته باشند و نیاز و خواسته های مخاطب را برآورده کنند. در این مقاله سعی بر آن داریم به طور گذرا ویژگی های رسانه های جمعی و نشر الکترونیکی را بررسی کنیم تا مسیر فعالیت در این حوزه مشخص و هموار شود. سپس، با اشاره به مهارت های مورد نیاز برای توسعه نشر الکترونیک، نقش رسانه های جمعی در افزایش مهارت های نشر الکترونیکی را با هدف گسترش این پدیده تبیین می کنیم.